Hamaki

Hamaki w najróżniejszych formach zdobywają świat. Najsławniejsi designerzy proponują nowe formy hamaków, a także używają samego konceptu hamakowego w swoich projektach. Hamaki w nowej odsłonie zobaczymy w projektach formy Chacabraca, Bless, Apple, Royal Botania, Hansa, Box and Dice itd., zrobione z przeróżnych materiałów od drewna, aż po futro lisa. Pojawiają się pomysły na hamakowe półki, leżanki dla naszych włochatych przyjaciół. A o tym wszystkim w kolejnych częściach!

Firma Apple zawsze idzie z duchem czasu, zaskakując nas  innowacyjnymi i praktycznymi pomysłami. Jednak tym razem przeszła samą siebie jeśli chodzi o kreatywność i odwagę. Iphone ma już swoje łóżko, a raczej nie łóżko tylko: hamak ! Jakby tego było mało, hamak ma dwie parasolki (funkcja: baterie słoneczne!). Może i Iphone zapracowanego właściciela ma prawo do relaksu…?

Japonia inspiruje. W lutym 2010 w Osaka, jednym z  trzech największych miast w Japonii, miało miejsce wielkie otwarcie Mahika Mano, czyli baru hamakowego, w alternatywnej, bardziej artystycznej dzielnicy miasta. To nietuzinkowe miejsce zrobiło furorę wśród młodszej części społeczeństwa kraju kwitnącej wiśni, jednak cały czas zyskuje popularność  i wieść niesie, że właściciele planują otwarcie kolejnej klubokawiarni tego typu. Barowe hamaki to bardzo ciekawa alternatywa dla foteli kanap i niewygodnych stołków barowych… Może kiedyś w Polsce ktoś odważy się otworzyć tego typu miejsce…?

Hamaki w świecie jogi, czyli Antigravity Hammock Yoga. To najnowsza wersja jogi, którą wymyślił  w 1990 roku Christopher Harrison za Stanów Zjednoczonych, założyciel grupy akrobatycznej z Nowego Jorku. Zawiera elementy jogi klasycznej, tańca, pilates, calisthenic, ale bazuje na specjalnym hamaku o formie huśtawki/miękkiego trapezu. Hamak odciąża kręgosłup i wspomaga balans ciała, rozwijając przy tym wszystkie mięśnie kręgosłupa, i rozciągając go. Antigravity Hammock Yoga jest techniką eksperymentalną, która łączy zabawę, gimnastykę i relaks. Robi furorę na całym świecie i prawie każde centrum fitness dodaje tego typu zajęcia do grafiku. Została wykorzystana przez 50 centa, Mariah Carey podczas koncertów, i wielokrotnie używano jej na Broadwayu.

Około roku 1590, hamaki zostały zastosowane w statkach żeglugi po raz pierwszy. Royal Navy okazał się prekursorem jeśli chodzi o bardzo praktyczne i tanie zastosowanie hamaków (1597). Na pokładzie statku, hamaki używane były przez wszystkich – żeglarze, kucharze i kapitan, bujali się w wygodnych hamakach ze względu na brak miejsca na prycze dla całej załogi. Ich hamaki bujały się zgodnie z ruchami statku i dzięki temu nie wypadali z hamaków, podczas sztormów i większych fal : ) Poza tym, hamak zapewniał większy komfort snu niż zwykłe prycze i łóżka w miejscach postoju statków, ponieważ dostosowywały się do każdej pozycji ciała, pozwalając odpoczywać szybciej i efektywniej. Zdarzało się, że marynarze spadali z pryczy podczas burzy i byli ciężko ranni, a niektórzy nawet zeszli z tego świata. Tradycyjny, płócienny hamak żeglarzy oplatał śpiącego niczym kokon, uniemożliwiając mu „przefiknięcie” . Wielu żeglarzy przyzwyczaiło się do tego stopnia do swoich statecznych hamaków, że zabierali je na ląd. Hamaków używano na statków aż do XX wieku. Żołnierze marynarki wojennej podczas drugiej wojny światowej spali jeszcze w hamakach aby zwiększyć nośność statków i zachować więcej miejsca na zapasy i amunicję.

Jednak hamak został zastosowany w najnowszych wynalazkach techniki: na statku kosmicznym Apollo – kosmonauci odpoczywali w hamakach między wyprawami na księżyc. Jak widać hamaki nie tylko stały się popularne na naszej planecie : )

Tkactwo prawie na całym świecie uznawane jest za proces symboliczny, proces tworzenia, kreacji. Tkactwo ma swoje mitologiczne znaczenie i w każdej kulturze jest ono zajęciem  boga, lub częściej: bogini. Plotą oni zazwyczaj ludzki los, odpowiadają za jego fortunę i przebieg życia. W wielu mitologiach tkactwo to metafora tworzenia świata.

W kulturze Majów, na przykład, tkactwo  jest wielowiekową tradycja, jak w przypadku ludu Wayuu. Ma przywracać harmonię, a kobieta w momencie tkania staje się axis mundi, mając na sobie uświęcone „Huipi”. Przez te wszystkie lata, wymyślono tysiące wzorów i przeróżnych ściegów oraz plecionek – dzięki czemu dzisiaj możemy wylegiwać się na hamaku nie tylko wygodnym, ale również przepięknym. Niektóre egzemplarze to prawdziwe dzieła sztuki. Każde plemię bazując na swojej tradycji plecie również hamaki, które w największym stopniu odpowiadają ich potrzebom – zależnie od klimatu, flory i fauny. Dlatego też w Meksyku, hamaki są przewiewne, plecione raczej luźno, składają się z tysięcy włókien, które ułatwiają swobodny przepływ powietrza; podczas gdy hamaki brazylijskie na przykład, składają się z ogromnej płachty materiału i falban, którymi w nocy można się przykryć; Lud Wayuu z kolei, łączy obie techniki tworząc niepowtarzalny okaz.  Co kraj to obyczaj, a raczej w tym wypadku, jaki klimat, taki hamak.

A wydawało się, że rodzinny hamak 3-osobowy to duży hamak… Jednak Meksykanie w marcu 2007 roku udowodnili, że to „małe miki”. W narodowym „Dniu rzemieślnika” ponad 200 „hamakarzy” stworzyło niezwykłe dzieło: największy hamak nie tylko w Meksyku, ale również na świecie, ustanawiając tym samym rekord Guinnessa.

Największy hamak świata waży ponad 200 kilogramów, ma 30 metrów długości i 3 metry szerokości. Dokonali tego rzemieślnicy z regionu Chiapas, którzy maja nadzieję, ze ich wyczyn pomoże w promocji hamaków na świecie i sprawi, że ludzie przekonają się do nich . W Ameryce Łacińskiej i Południowej od wieków ludzie przyzwyczajeni są do spania w hamaku.

Los Wayuú to indiańska społeczność  mieszkająca na półwyspie La Guajira, położonym na granicy Kolumbii i Wenezueli. Co ciekawe, nigdy nie uległ konkwiście hiszpańskiej i bronił się dzielnie przez wiele lat. Na pewno dlatego udało się im zachować swoja kulturę i zwyczaje do dzisiaj, w takiej formie, jak parę wieków temu. Jest to prosty lud, który od wieków specjalizuje się w tkactwie. Wyrób materiałów stanowi nieodłączną część ich kultury i życia codziennego. Dla nich tkactwo to sposób na wyrażanie siebie, świadczy również o kreatywności i inteligencji człowiek. Trudnią się tym w wolnym czasie, podczas wizyty u znajomych, w podróży.

W materiale odzwierciedlają cały świat, który ich otacza – rośliny, zwierzęta. Jednak również formy geometryczne mają ogromne znaczenie. Czym bardziej skomplikowana jest forma i bardziej jaskrawa (używają bardzo skontrastowanych kolorów), tym dzieło ma większą wartość.

Ich „znakiem firmowym” są hamaki i tzw. „chinchorros”. Jednak różnica między nimi jest duża. Dla Wayuú hamak to kawał gęsto i ciasno splecionego materiału z dwoma sznurkami „chinchorro” to luźniej spleciona, elastyczna siatka podobna do hamaka meksykańskiego, ale różniącą się oczywiście konstrukcją. Chinchorros sporo tez ważą – około 6 kg! W porównaniu to lekkich jak mgiełka meksykańskich łóżek powietrznych to kolos! Są takie ciężkie, ponieważ mają podwójną plecionkę, która chroni przed zimnem i dodatkowo dla dekoracji ma boczne falbany, tzw. „flecos” (grzywa hamaka, którymi można się również przykryć podczas wyjątkowo zimniej nocy na pustyni Guajira). Hamaki i Chinchorros wymagają tez dużo pracy i czasu – potrzeba od 2 do 6 miesięcy żeby zrobić taki hamak!

Tradycyjny dom Wayuú wygląda bardzo prosto, o strukturze zwanej piichi lub miichi, jest podzielony na dwie izby i w każdej z nich wiszą hamaki – do spania, do przechowywania swoich rzeczy, zamiast kanapy, do przyjmowania gości, itd. Idealny, zrelaksowany tryb życia : )

Hamaki rozpropagował Krzysztof Kolumb, który w 1492 przybył do Ameryki. Haitańscy Indianie pokazali mu ten wspaniały wynalazek i nauczyli „sztuki relaksu” (arte de relaxación). W tamtych czasach w Europie opisywano hamaki w następujący sposób:

„Łóżka, w których śpią [Indianie], tak zwane „hamacas”, to grubo plecione koce, z materiału wspaniałej jakości i w kolorowe wzory. Noce w górach są zimne, a „hamacas” stanowią idealne rozwiązanie, szczególnie gdy podłożą pod nie rozgrzany węgiel.”

(Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés, 1535)

I w ten właśnie sposób najstarszy mebel świata przeniósł się do Europy i w inne zakątki świata

Jednak hamaki, które są bliższe tym naszym, współczesnym, pochodzą z Ameryki Łacińskiej, z regionu dzisiejszego Meksyku. Wynaleźli je starożytni Majowie około dziesięciu wieków temu. Nie można się dziwić, że to właśnie oni wpadli na tak genialny pomysł, biorąc pod uwagę ich wysoko rozwinięta kulturę. „Zaprojektowali” wiszące łóżka, ze względu na tropikalny klimat w którym żyli – siatkowa konstrukcja pozwalała na swobodny przepływ powietrza, jednym słowem:  naturalna klimatyzacja : ), a także  ratowała przed bliskimi spotkaniami trzeciego stopnia z jadowitymi wężami i gadami przeróżnych gatunków.  Sama nazwa pochodzi od hiszpańskiego „słowa hamac(a)”,  o korzeniach w języku Arawakan, które oznacza sieć na ryby.  Z czasem hamaki stały się codzienną senną praktyką i aż do dzisiaj wiele plemion indiańskich śpi co noc w powietrzu.